Kijkmeditatie met aandacht voor je kindje

Zie de wereld door de ogen van je kindje.

Een oefening om met een frisse blik naar je kindje te kijken.
Onbevangen en belangstellend, net zoals je kleintje de wereld in kijkt.

De oefening helpt je om uit de automatische piloot te stappen, en is bijzonder geschikt om dieper van mooie momenten te genieten.

Deze meditatie is favoriet bij ouders.

Vaak komen er gevoelens van liefde, geluk en dankbaarheid naar boven. Maar ook als er moeilijke gevoelens opkomen, kun je juist ervaren dat die ingebed zijn in een groter geheel: de onvoorwaardelijke band tussen ouder en kind.

Ook fijn: je kunt de oefening gewoon doen terwijl je kindje speelt. Het leven kan doorgaan terwijl jij mindfulness oefent.

Ik raad je aan om hem op de luidspreker te zetten, zodat je beschikbaar blijft voor je kindje.

Deze oefening is gebaseerd op de kijkmeditaties van Eva Potharst, en onderdeel van de trainingen Mindful met je baby en Mindful met je peuter.

Laat je me weten wat deze oefening voor jou doet?

Je kunt deze opname downloaden na inschrijving voor de nieuwsbrief:

 

Wat maakt Mindful met je baby de moeite waard?

Het is niet niets, een 8-weekse training doen. Elke week online groepssessies, dagelijks oefenen. Tijd maken terwijl je eraan begon omdat je te weinig tijd en ruimte had. Wat maakt het dan toch de moeite waard? Dit is wat deelnemers erover zeggen:

 

“Het is een investering, die je ook wat oplevert. Ondanks dat ik al bekend was met mindfulness, heb ik echt veel geleerd om praktisch toe te passen – en pas ik het nu ook toe in de dagelijkse praktijk. Niet om iets op te lossen, maar om meer verbondenheid te ervaren met wat er is, en dan beter bij mezelf te kunnen blijven om keuzes te maken iets wel of niet te doen, in plaats van op de automatische piloot maar te overleven van moment tot moment. Ik ben erg blij dat ik de training heb gevolgd toen mijn kindje nog heel klein was en voel me nu veel meer verbonden met haar.”
– Nicolien, moeder van Eva (5-13 weken)

 

“Deze training gaf mij zo’n mooi inzicht dat ik de rest van mijn leven hoop te kunnen toepassen bij mezelf en bij mijn dochter. Het is erg waardevol voor de gemoedstoestand van ons beide. Ik denk echt dat we beide erg zijn gegroeid.”
– Janne, moeder van Nora (5 maanden)

 

“Loes heeft ons geholpen om zonder ‘er iets van te vinden’ in het hier-en-nu te zijn en door oefeningen rust in ons lijf te ervaren. Dit is op zichzelf al enorm fijn, maar om dit samen met mijn zoontje te kunnen doen, is top! We konden gelijk samen aan de slag. Het was heel leerzaam en bedankt voor de handvatten.”
– Nazife, moeder van Ahed (9 maanden)

 

“Stap uit je comfort zone. Ik raad het elke ouder aan.
Ik was er zelf over verbaasd. Ik was eerst sceptisch, het leven is druk met werk, twee jonge dochters en we verhuizen binnen een paar maanden. Maar de sessies en de oefeningen voelen als mini-vakanties, je brengt tijd samen door als familie. In plaats van Netflix kijken of alleen een boek lezen, maak je verbinding met elkaar door mindfulness te oefenen. Als je gelukkig wilt zijn en je goed wil voelen als ouder, is het nodig om mindful van jezelf te zijn, en verbonden te blijven met je partner. Daarom willen we beiden blijven oefenen.”
– Claudio, vader van Fien (8 maanden) en Noor (2 jaar)

 

Deelnemers geven Mindful met je baby gemiddeld een 9. En dat is niet voor niets. Het is een integraal programma en wetenschappelijk onderbouwd. Speciaal ontwikkeld voor het drukke leven met een baby. En doordat het twee maanden duurt wordt het steeds makkelijker om mindfulness in je leven toe te passen. Zo krijgen jullie samen de kans om steeds meer op elkaar ingespeeld te raken.

Gun jezelf en je baby een goede start, en doe woensdag 8 december nog mee. Er zijn nog plaatsen. Ook voor gratis deelname.

 

Ouder-kind ademruimte

Stap uit de automatische piloot en sluit weer aan bij je kindje.

Dit helpt jou tijdens:

  • opvoedstress
  • onrust in jezelf
  • afwezig zijn

Dit ondersteunt je kindje tijdens:

  • innerlijke onrust
  • driftbuien
  • huilbuien

Gebruiksaanwijzing:

Je kunt de audio gebruiken zoals die voor jou het beste past. Hieronder wat aanwijzingen.

Loopt de stress op? En kun je even uit de situatie stappen? Doe dit dan. Al is het op de wc.
Laat je kindje(s) even weten wat je gaat doen, en dat je zo terug bent.

Heeft je kindje jouw aanwezigheid nodig? Kijk dan of je rustig dichtbij kun zitten, en de opname in zijn of haar bijzijn af kunt spelen. Vaak helpt het om je kindje kort te vertellen wat je gaat doen.

Is je kindje volledig overstuur, en heeft hij/zij jouw aanraking nodig? Ook dan is het mogelijk om met bijvoorbeeld een koptelefoon de oefening te doen terwijl je jouw kindje vasthoudt.

Wil je voor een mooi moment uit de automatische piloot stappen? Dan kun je vaak prima de audio op speaker zetten.

Wil je je kindje helpen met slapen? Ook dan kun je de ouder-kind ademruimte doen. Dit heeft mij zelf veel geholpen om met een kalme energie mijn kindje in bed te leggen.

TIP: Na een paar keer oefenen met audio, kun je de meditatie ook zonder begeleiding doen, en inkorten naar behoefte.

Waarom de ouder-kind ademruimte?

Vaak reageren we automatisch op stress, vooral als ons kindje luid van zich laat horen.
Als we pech hebben schieten we in een vecht- vlucht- of bevriesreactie, ook naar ons kindje toe. Meestal helpt dit de situatie niet, en daar kunnen we ons vervelend over voelen.

Als we kalm en bewust naar een stressvolle situatie kijken, dan weten we meestal prima wat we kunnen doen. Daarvoor is het nodig dat we uit de automatische piloot stappen en weer zelf aan het roer komen staan.

Het stoppen van een stressreactie en schakelen naar overzicht gaat vaak niet vanzelf. Vooral niet in situaties met je kindje. Daarom heeft Eva Potharst van UvA Minds een speciale ademruimte ontwikkeld voor ouders. Mijn versie daarvan vind je hier in deze post.

In vijf stappen helpt de ouder-kind ademruimte jou om uit de automatische piloot te stappen en zicht te krijgen op wat er speelt. En met een kalmere geest kun je bewust kiezen hoe je verder wilt gaan.

Deze oefening is onderdeel van al onze mindful parenting trainingen.

 

De ouder-kind ademruimte

Stap 1: ruimte maken voor hoe het met jou is
Stap 2: aandacht richten op de adem
Stap 3: ruimte maken voor je kindje
Stap 4: aandacht richten op de adem
Stap 5: aandacht voor je lichaam
Afsluiten: bewust verder gaan met je dag.

Aan het gebruiken van deze opname kunnen geen rechten worden ontleend. Delen van de meditatie mag, met bronvermelding.

Omgaan met je huilende baby

Het troosten van een ontroostbare baby kan loodzwaar zijn.

Het was midden in de nacht. Urenlang wiegen, volkomen machteloos om het huilen te stoppen. Ik was moe. Zó moe. En het duurde maar. Er leek geen einde aan te komen. Onze baby had het moeilijk. En ik wist niet waarom.

 

Huilen roept bij ons vaak sterke reacties op. We voelen de drang om het direct op te lossen.

Heeft de baby honger? Is hij of zij moe? Is er een vieze luier? Heeft het kindje ergens pijn?

De emoties die we voelen dwingen ons bijna om actie te nemen. En dat is maar goed ook, want zó beschermt ons brein onze baby.

Maar wat nou als we niets aan de oorzaak van het huilen kunnen doen? En troosten niet lijkt te helpen?

Dan voelen we tóch de drang om het op te lossen. Dan kunnen we onmacht voelen, gestrest of gefrustreerd raken, of aan onszelf gaan twijfelen. En als onze eigen emotionele stress toeneemt, is het vaak nog moeilijker om er voor ons kindje te zijn.

Jonge babies huilen gewoonlijk zo’n twee uur per dag. Maar sommige babies huilen meer dan drie uur per dag. Deze huilbabies hebben soms lichamelijke problemen, maar vaak is er geen duidelijke oorzaak aan te wijzen.

Je baby is nog zo kwetsbaar, en als ouder ben je dat ook.

Het zorgen voor een kleine baby kan als een zware verantwoordelijkheid voelen. We zijn geprogrammeerd om alles te doen wat we kunnen om onze baby veilig, gezond en gelukkig te maken.

Wanneer de babytijd anders loopt dan je verwacht, of wanneer je omgeving daar een mening over heeft, kun je aan jezelf gaan twijfelen. Je kunt onzeker worden over je kwaliteiten als moeder of als vader. Je weet wellicht dat dit vaak voorkomt en dat zo’n fase altijd weer overgaat. Maar het voelt vaak heel anders.

De situatie is al zwaar, maar je moeilijke gevoelens doen er een flinke schep bovenop. Naast je huilende baby moet je ook nog zien te dealen met jezelf. Terwijl je daar nauwelijks energie meer voor hebt.

Schaamte, emotionele stress, onmacht, uitputting, je emotioneel afsluiten naar je baby, wanhoop, het komt misschien allemaal langs. Misschien voel je afstand tot je baby en kun je even niet goed bij gevoelens van liefde. Misschien voel je woede naar je kind of uit de stress zich naar andere familieleden. Misschien schuldgevoel. Misschien eenzaamheid.

Ben ik de enige die dit doormaakt?

Zou je kunnen gaan denken.

Nee. Is het antwoord.

Zolang als er mensen zijn, zijn er babies. En zolang als er babies zijn, zijn er machteloze ouders.

Je bent niet de enige. Je bent niet alleen hierin.

Het is zwaar. Voor vrijwel iedereen die dit meemaakt. En het gaat voorbij. Je weet niet hoe lang het duurt, deze keer, deze fase, maar het gaat voorbij.

Ben je onzeker of je jouw kindje wel goed genoeg verzorgt?

Het antwoord is hoogst waarschijnlijk: je bent een goede ouder. Zoals zoveel ouders van huilbabies. En nee, nu kun je jouw kindje niet laten stoppen met huilen. Maar je kunt je kindje wel goed verzorgen. En je zult je kindje steeds beter leren kennen. En steeds meer leren als ouder.

Je hebt tijd genoeg.

Je hebt jaren om je kindje te helpen met in balans komen. Ook als dat nu moeilijk gaat en ook als het lang duurt. Je hebt jaren om zelf in balans te komen, ook als dat nu moeilijk gaat.

Maar nu dan? Uitgeput en met een ontroostbare baby?

Compassie en mindfulness kunnen je helpen om goed voor jezelf en je baby te zorgen.
Ook als het huilen niet ophoudt, kun je er voor je baby zijn. 

Als je baby ontroostbaar lijkt, is er één ding dat je altijd kunt doen: de situatie accepteren en er simpelweg voor je kindje zijn. Vol compassie, met aandacht. Zo krijgt je baby het signaal dat wat hij of zij ook voelt, het er mag zijn.

Met jouw kalme acceptatie laat je jouw baby weten: je mag er zijn. Onvoorwaardelijk.
En gevoelens zijn niet het einde van de wereld.

In de Infant Mental Health noemen ze dit co-regulatie. Jij leeft voor aan je baby dat moeilijke gevoelens bij het leven horen. Dat ze niet weggestopt hoeven te worden, dat ze niet opgelost hoeven te worden. Dat je niet in de actie hoeft te schieten. Dat ze wellicht onprettig zijn, of ronduit naar, maar geen reden tot paniek.

Dat geldt voor de gevoelens van je kindje, maar net zo goed voor die van jou.

En als er wel paniek is – bij jou – dan kun je ook dat accepteren. En gepaste actie ondernemen als dat nodig is. (Zoals bijvoorbeeld: een moment wegstappen van je baby, hulp vragen, een ademruimte nemen, jezelf kalmeren met goed uitademen, zingen, samen naar buiten gaan.)

Elk moment dat je accepteert zoals het nu is, help je jezelf en je baby om langzaam tot rust te komen. Het is de weerstand tegen een situatie die stress verergert. 

En ook als acceptatie de oorzaak van het huilen niet wegneemt, krijgt de opgelopen stress de kans om weg te ebben.

Weerstand gooit olie op het vuur. Als je stopt met het vuur te voeden, brandt het vroeger of later uit.

Dus daar ben je dan.
Met je huilende baby in je armen.

Stil, of misschien huil je mee. Je voelt je misschien machteloos, of vol weerstand. Maar hoe je je ook voelt, je kunt tegen jezelf zeggen:

‘Zo is het nu.’

En zachte aandacht geven aan je baby. Vriendelijke aandacht aan jezelf. Warme belangstelling voor wat hier gebeurt.

Misschien voel je de aanraking van je baby, zie je het gezichtje en de handjes. Misschien word je je bewust van je ademhaling, of de geluiden om jullie heen. Van de kleine veranderingen in het huilen, of van je gevoelens voor je baby.

Je geeft liefdevolle aandacht aan je baby, en aan jezelf. En meer hoef je niet te doen.

Bewust aandacht geven trekt je uit je stressreactie.

Als je bewust je aandacht richt, gaat het deel van je hersenen aan dat overzicht heeft. Je kunt je eigen wijsheid weer aanspreken.

Hoe is het nu precies met ons? Wat zijn de mogelijkheden?

Er bij stil durven staan is de sleutel. Toelaten hoe het is.

Vaak is simpelweg aanwezig zijn dan genoeg. Het kan ook zijn dat er iets concreets opborrelt dat jullie helpt.

Vaak kun je meer doen dan je denkt.

Soms is het iets voor je kindje. Misschien is er een andere ruimte die prettiger is voor hem of haar. Kan het licht zachter, of is een dekentje fijn. Misschien is neuriën troostend, of juist stil samen zitten.

Soms is het iets voor jezelf. Een andere houding, wat eten of drinken, iemand die je een knuffel geeft, muziek luisteren of een meditatie doen.

Het doel is niet om het huilen te stoppen. Het doel is om goed voor jullie te zorgen.

Goed voor jullie zorgen gaat niet over resultaat. Gaat niet over verwachtingen, of over prestaties. Het gaat niet over schuld, of over vroeger. Het probeert niets voor de toekomst te bereiken.

Goed zorgen voor jou en je kindje betekent: omarmen hoe het leven is. Op dit moment.

Omgaan met stress is niet makkelijk. We zijn zo gewend om in de weerstand te schieten. En soms kun je gevangen raken in een vast patroon met je kindje.

Door mindfulness en compassie te oefenen hoef je niet op de automatische piloot door te zwoegen. Je ontwikkelt het bewustzijn om nieuwe mogelijkheden te zien, en te kiezen om anders met stress om te gaan. Stapje voor stapje kun je losser komen van stressreacties en patronen.

Als je losser komt van je stressreacties, kun je met nieuwe ogen naar jezelf en je kindje kijken. Zo ontstaat er ruimte om van elkaar te genieten.

Terug naar die nacht.
Onze baby bleef maar huilen. Ik was uitgeput.
Maar ik was kalm. Ik kon het niet oplossen. Ik hoefde niets te doen. Er alleen maar voor haar te zijn.
Ik richtte mijn aandacht op haar aanraking. Mijn lichaam. De stilte van de nacht. Het wonder dat ik voor dit lieve wezentje mocht zorgen. Er voor haar mocht zijn. Dat ik haar kon liefhebben en koesteren. Dat ik kon voelen dat het ok was wat ze voelde. Dat ze er onvoorwaardelijk mocht zijn. En ik ook. Samen in één schuitje.
Één van mijn dierbaarste herinneringen.

 

Mindfulness en compassie, ze omhulden ons als een warme, liefdevolle deken. Zo midden in de nacht.

En wie weet, misschien kun jij dat ook ervaren: vol compassie en aandacht, genieten van het contact, wanneer je kindje huilt.


Oefeningen die je zou kunnen gebruiken tijdens het troosten van je baby:

Drie minuten ademruimte

Ouder-kind ademruimte

Kijkmeditatie