Baby voeden: zonder smartphone een rustmoment

TIP: geef je aandacht aan het voeden van je baby.

Het zorgen voor een baby kan intensief zijn. Je bent dag en nacht beschikbaar voor je kleintje, en er is weinig tijd voor jezelf. Als je baby dan eindelijk rustig in je armen ligt te drinken, ben je misschien geneigd om je telefoon te pakken of andere afleiding te zoeken.

‘Hè hè, eindelijk een momentje voor mezelf.’

Maar is dat ook zo? Ontspan jij echt van afleiding?

De meeste mensen rusten niet echt uit van smartphone of televisie. Je brein staat dan wel even ‘uit’ en dat kan heel prettig zijn, maar spanning of vermoeidheid gaan er meestal niet mee weg. Misschien merk jij ook wel eens dat je erna net zo ‘aan’ staat als ervoor.

Uitrusten en ontspannen gaan het best zonder afleiding. Als je één ding tegelijk met aandacht doet, of als je helemaal niets doet en rustig aanwezig bent. Dat betekent dat je soms misschien eerst door wat weerstand heen gaat, omdat je dan pas voelt hoe het met je is. Hoe moe je bent, of gespannen, of druk. Maar toch rust je daarna vaak goed uit.

Als je tijdens het voeden dus geen afleiding zoekt, maar aanwezig bent bij je kindje en met jezelf, zou je zomaar ineens ervan uit kunnen rusten.

Probeer het maar eens: aandacht geven aan je eigen lichaam, en aandacht aan je drinkende baby. Als je alleen maar kijkt zonder dat je er iets van verwacht, zonder veel moeite te doen om iets speciaals te bereiken, dan krijgt je lichaam en je geest vanzelf de kans om tot rust te komen.

Het zou me niets verbazen als je daardoor ineens van je baby gaat genieten. En misschien laad je er zelfs wel van op. Probeer het maar eens en laat me weten wat het voor je doet.


Wil je oefenen met mindful naar je baby te kijken? Probeer dan deze kijkmeditatie.

Kijkmeditatie met je kindje

Ben je vaak afgeleid als je samen met je kindje bent? Wil je meer écht aanwezig zijn? Deze oefening helpt je om goed naar je kindje te kijken, op een ontspannen manier.

Veel ouders genieten dan vaak extra van het samenzijn èn ontdekken dat ze vaak veel minder hoeven te doen dan ze denken.

Je kunt een kijkmeditatie het makkelijkste doen op een moment dat je kindje zelf bezig is. Bijvoorbeeld tijdens het voeden van je baby, als je peuter eet, of je kindje zelf aan het spelen is. Je kunt de oefening ook doen als je kleintje slaapt.


Kijkmeditatie

Voor het gemak noem ik je kindje ‘hij’ en ‘hem’, vul zelf ‘zij’ en ‘haar’ in wanneer je naar je dochter kijkt.

    1. Introductie: Zorg dat je comfortabel zit, en gemakkelijk naar je kindje toe kan als deze je nodig heeft. Tijdens deze meditatie kun je gewoon op hem reageren, maar je hoeft je kindje niet te vermaken. Je kindje is als het ware je reisleider, je volgt je kindje in wat hij doet.

 

    1. Breng je aandacht naar jezelf. Wordt je bewust van hoe je zit: waar je de ondergrond raakt, je houding, en je gezichtsuitdrukking. Je hoeft geen moeite te doen om iets te voelen. Je merkt simpelweg en vriendelijk op wat er is.
      Als je wilt kun je een moment je ogen sluiten en/of een paar ademhalingen bewust volgen.

 

    1. Geef al je aandacht aan je kindje. Kijk met een open blik naar je kindje. Je hoeft er niets over te denken, of iets van te vinden.
      Wat zie je?
      Wat zie je aan zijn lijfje?
      Wat voor bewegingen maakt hij?
      Wat voor gezichtsuitdrukkingen heeft hij?
      Waar gaat zijn aandacht naar uit?
      Wat hoor je, als je kindje geluid maakt?
      Wat voel je, als je kindje je aanraakt?

 

    1. Afleiding. Het kan gebeuren dat je aandacht ineens ergens anders is.
      Als je bent afgeleid door gedachten, kun je misschien even benoemen wat het was. Bijvoorbeeld een zorgelijke gedachte, of planning, een herinnering, een analyse, of een mening. Je hoeft je gedachtes niet te veroordelen. Je kunt ze vriendelijk accepteren.
      Breng dan je aandacht weer terug naar je kindje. Wat zie je?

 

    1. Blik losmaken. Soms raakt onze aandacht verstrikt. Dan focussen we op één ding, misschien omdat we ons zorgen maken. Kijk of je dan weer uit kunt zoomen naar je kindje als geheel. Of juist naar iets anders kijken, bijvoorbeeld naar de bewegingen van zijn handjes, of de ogen.

 

    1. Jouw reactie. Als je zo naar je kindje kijkt doet het misschien ook wat met jou. Geef daar even aandacht aan. Wat voor gevoelens roept het op? Misschien wisselt dat een beetje. Misschien zijn het fijne gevoelens, of neutraal, of misschien moeilijke gevoelens. Misschien kun je ook moeilijke gevoelens toelaten, er op vertrouwen dat ze tijdelijk zijn. Ook gevoelens van liefde wisselen van intensiteit.

 

    1. In je kindje’s schoenen stappen. Probeer je nu helemaal in je kindje in te leven.
      Hoe zou zijn lichaamshouding kunnen voelen?
      Hoe zou zijn lichaampje voelen? Bijvoorbeeld warm, koud, rustig, gespannen, moe?
      Wat raakt hij aan, en hoe zou dat voelen? Bijvoorbeeld met zijn handjes?
      Wat ziet hij precies, en wat hoort hij?
      Wat zou hij kunnen voelen? In wat voor stemming is hij?
      Wat zou er in het hoofdje om kunnen gaan?

 

  1. Afronden. Als laatste zou je jezelf nog wat kunnen vragen:
    Waar zou mijn kindje behoefte aan kunnen hebben?
    Waar heb ik zelf behoefte aan?
    Hoe wil ik zometeen verder gaan met de dag?
    Als je wilt kun je dan nog even een paar ademhalingen volgen, voordat je de oefening afrondt.

 


 

Deze kijkmeditatie is een onderdeel van alle trainingen van Mindful met je kindje.
Ouders vertellen vaak dat ze tijdens de oefening erg van hun kindjes genieten. Daarnaast helpt het hen om beter de signalen van hun kindje te leren lezen. Door zich regelmatig in hun kindje te verplaatsen krijgen ze ook meer inzicht in het effect van hun eigen gedrag op hun kindje. Voor veel ouders is dit de favoriete oefening van de training.

Wat vind jij van de oefening? Deel het in de comments, of laat het me weten.